مو خشک، ندای کمک ساقهٔ موست: لایهٔ محافظ (کوتیکول) باز مانده و رطوبت تبخیر شده است. خبر خوب اینکه با چند عادت ساده و ثابت، این چرخه معکوس میشود.
شستوشو: کمتر، ملایمتر
شامپوهای سولفاتدار چربی طبیعی سر و ساقه را میشویند؛ برای موی خشک، شامپو بدون سولفات و حداکثر دو بار در هفته کافی است. آب داغ هم دشمن است — ولرم، و آخرین آبکشی خنک.
ماسک و روغندرمانی
هفتهای یکبار ماسک مرطوبکننده با پوشش کلاه دوش، ۲۰ دقیقه. بین شستوشوها، دو سه قطره روغن آرگان یا نارگیل روی نوکهای نمناک، لایهٔ محافظ میسازد و موخوره را کم میکند.
- ماسک: هفتهای یکبار، ۲۰ دقیقه
- روغن سبک: فقط نوکها، بعد از هر شستوشو
- سشوار: هوای ولرم با فاصله، هرگز روی موی خیسِ چکهکن
دشمنان پنهان
اتو و بابیوس با دمای بالا، کشیدن موی خیس با برس تنگ، رنگ و دکلرهٔ پشتسرهم و حتی روبالشی پنبهای — همه رطوبت مو را میگیرند. روبالشی ساتن، دمای حداقلی حرارت و فاصلهانداختن بین رنگها، بخشی از درماناند.

